Dzisiejsze czytania

(Dz 18, 9-18)
Kiedy Paweł przebywał w Koryncie, w nocy Pan przemówił do niego w widzeniu: „Przestań się lękać, a przemawiaj i nie milcz, bo Ja jestem z tobą i nikt nie targnie się na ciebie, aby cię skrzywdzić, dlatego że wiele Ludu mam w tym mieście”. Pozostał więc i głosił im słowo Boże przez rok i sześć miesięcy. Kiedy Gallio został prokonsulem Achai, Żydzi jednomyślnie wystąpili przeciw Pawłowi i przyprowadzili go przed sąd. Powiedzieli: „Ten namawia ludzi, aby czcili Boga niezgodnie z Prawem”. Gdy Paweł miał już otworzyć usta, Gallio przemówił do Żydów: „Gdyby tu chodziło o jakieś przestępstwo albo zły czyn, zająłbym się wami, Żydzi, jak należy, ale gdy spór toczy się o słowa i nazwy, i o wasze Prawo, rozpatrzcie to sami. Ja nie chcę być sędzią w tych sprawach”. I wypędził ich z sądu. A wszyscy Grecy, schwyciwszy przełożonego synagogi, Sostenesa, bili go przed sądem, lecz Galliona nic to nie obchodziło. Paweł pozostał jeszcze przez dłuższy czas, potem pożegnał się z braćmi i popłynął do Syrii, a z nim Pryscylla i Akwila. W Kenchrach ostrzygł głowę, bo złożył ślub.

(Ps 47 (46), 2-3. 4-5. 6-7)
REFREN:Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi

Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie,

radosnym głosem wykrzykujcie Bogu,

bo Pan Najwyższy i straszliwy,

jest wielkim Królem nad całą ziemią.

On nam poddaje narody

i ludy rzuca pod nasze stopy.

Wybiera nam na dziedzictwo

chlubę Jakuba, którego miłuje

Bóg wstępuje wśród radosnych okrzyków,

Pan wstępuje przy dźwięku trąby.

Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie,

śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie.

(Łk 24, 46b. 26b)
Chrystus musiał cierpieć i zmartwychwstać, aby wejść do swojej chwały.

(J 16, 20-23a)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz przemieni się w radość. Kobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przyszła jej godzina. Gdy jednak urodzi dziecię, już nie pamięta o bólu – z powodu radości, że się człowiek na świat narodził. Także i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobaczę, i rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać. W owym zaś dniu o nic nie będziecie Mnie pytać”.

Do góry

Rozważania do czytań

Ewangeliarz OP

Do góry

Oremus

Lęk nie może powstrzymywać nas przed dawaniem świadectwa Chrystusowi. Jest on znakiem małoduszności, a nie prawdziwej wiary. Dlatego Pan napomina nas dzisiaj słowami, skierowanymi do św. Pawła: „Przestań się lękać, a przemawiaj i nie milcz, bo Ja jestem z tobą”. Nie jesteśmy sami. Zmartwychwstały Chrystus towarzyszy nam i nas umacnia, abyśmy nie lękali się trudności i prześladowań

O. Jakub Kruczek OP, „Oremus” kwiecień/maj 2003, s. 165

Do góry

Leave a Reply